Voor mama, voor onderzoek
Chess was 12 toen haar moeder MS kreeg. Jaren later doet ze mee aan The May 50K: om haar moeder te eren en MS‑onderzoek te steunen. The May 50K gaf Chess een positief doel en verbond haar met mensen die begrijpen wat MS betekent; “The May 50K gaf mij kracht.”
Van verdriet naar beweging
Toen bij haar moeder MS werd vastgesteld, veranderde het leven van Chess ingrijpend. Later werd The May 50K een manier om verdriet om te zetten in beweging. “Het voelt als een manier om mijn moeder te eren en anderen te steunen die nu in een vergelijkbare situatie zitten. Zeker mijn eerste deelname was emotioneel, maar ook motiverend. Het gaf me een doel!”
Een gezin verandert
Ook thuis werd MS steeds voelbaarder. Haar vader ving veel op en Chess voelde als kind verantwoordelijkheid. “De dynamiek in ons gezin veranderde; er kwamen steeds meer zorgtaken bij en de onzekerheid over haar gezondheid hing als een schaduw over ons heen. Mijn vader moest veel opvangen, en als kind voelde ik een grote verantwoordelijkheid om te helpen. Ik maakte me voortdurend zorgen over hoe het met mama ging. Als er een ambulance voorbijreed, raakte ik in paniek en wilde ik naar huis om te kijken of de ambulance naar ons adres reed.”
Kracht uit beweging
Zeven jaar na de diagnose overleed haar moeder op 50-jarige leeftijd. Nu Chess zelf moeder is, voelt ze hoe belangrijk een veilige basis is. “Ik weet hoe belangrijk het is om een stabiele basis te bieden, iets wat ik zelf soms heb gemist door de situatie thuis. Ik probeer mijn zoontje een zorgeloze jeugd te geven. Tegelijkertijd heb ik geleerd hoe waardevol het is om veerkrachtig te blijven en de kleine momenten te waarderen. Dit zal ik hem ook meegeven. Wij proberen als ouders bij de kleine dingen stil te staan, zoals onlangs tijdens zijn eerste stapje!”
Hoop op vooruitgang
Door haar ervaring volgt Chess MS‑onderzoek met betrokkenheid. Ze hoopt op snellere diagnoses, betere behandelingen en meer kwaliteit van leven. “Mijn hoop is dat wetenschappers zich blijven richten op een vroegtijdige diagnose en het verbeteren van behandelmethoden. De focus moet denk ik vooral liggen op het stoppen of vertragen van de progressieProgressieve MSHet (geleidelijk) toenemen van klachten en beperkingen door MS., zodat mensen met MS langer een zo normaal mogelijk leven kunnen leiden. Onderzoek naar manieren om de kwaliteit van leven te verbeteren – zowel op medisch als psychologisch vlak – is essentieel. Een combinatie van vroegtijdige interventie, innovatieve behandelingen en een holistische benadering van patiëntenzorg lijkt mij de meest veelbelovende richting. Natuurlijk is er nog veel werk te doen, maar ik heb vertrouwen in de voortdurende inzet en vooruitgang binnen de wetenschappelijke gemeenschap.”